منشور انتخابات از منظر امام(ره) و مقام

معظم‌رهبری؛

مردم باید کسانى را انتخاب کنند که به کانون‌هاى ثروت و قدرت متصل نباشند؛

 کسانى باشند که واقعاً مردم این‌ها را بخواهند؛  

بر طبق وجدانشان، بر طبق دینشان، بر طبق وظایف انقلابى‌شان عمل کنند

انتخابات از آنجا كه به فرموده مقام معظم رهبري مظهر حضور مردم و سبب استحكام و عزت نظام است، از اهميت والايي برخوردار مي باشد. امام (ره) و بعد از ايشان رهبر انقلاب، در باب انتخابات سفارش هاي بسياري نموده اند كه چراغ راه انتخاب كنندگان و انتخاب شوندگان قرار خواهد گرفت تا اينكه خداي ناكرده با آزمون و خطايي نادرست، سرنوشت كشور به ورطه نابودي كشانده نشود. در اين نوشته قصد اين را داريم كه در موضوعات مرتبط با انتخابات فرمايشات هر دو راه بر ملت را بازخواني نماييم.

الف)مسؤوليت حضور

از اين نظر، تمام اقشار جامعه از عالم، بازاري و كارگر در تمام احوالات به حضور در صحنه انتخابات فراخوانده شده و از غفلت در شركت برحذر شده اند.

مسؤوليت همه به حضور در صحنه

امام خميني (ره) در باب مسؤوليت همه براي حضور در صحنه و اينكه عدم حضور ممكن است در رأس گناهان كبيره قرار بگيرد، در وصيت نامه الهي سياسي خود مي فرمايند: «همه در پيشگاه خداوند متعال مسؤول مى باشند. از اين قرار، عدم دخالت ملت از مراجع و علماى بزرگ تا طبقه بازارى، كشاورز، كارگر و كارمند، همه و همه مسؤول سرنوشت كشور و اسلام مى باشند؛ چه در نسل حاضر و چه در نسل هاى آتيه؛ و چه بسا كه در بعضي مقاطع، عدم حضور و مسامحه، گناهى باشد كه در رأس گناهان كبيره است. پس علاج واقعه را قبل از وقوع بايد كرد، و الا كار از دست همه خارج خواهد شد.»[1]

در همين رابطه مقام معظم رهبري، مسأله اول در انتخابات را حضور مردم مي دانند و مي فرمايند: «مسأله اول، حضور مردم، شركت مردم كه بايستى وسيع و گسترده باشد»[2] براي تلاش در شركت حداكثري مردم مي فرمايند: «مسأله اول، مشاركت است. در زمينه مشاركت مردم، هر طور كه مى توانيد، روى خانواده ها و دوستانتان كار كنيد. مشاركت، يكى از اساسى ترين مسايل است. حضور مردم براى پيشرفت و صيانت كشور لازم است.»[3]

ب) ضرورت حضور در صحنه

اين ضرورت به دو لحاظ قابل طرح است:

ب-1)حفظ نظام

امام (ره) در باب تشريح ضرورت حضور، اهميت آن را در جهت حفظ نظام مي دانند. ايشان نظام را امانت الهي دانسته و تمام اقشار را مكلف به حفظ آن مي دانند. راه حفظ نظام را هم در اين موقعيت، شركت در انتخابات مي دانند. علاوه بر اين معتقدند مردم مكلف به نظارت بر افراد برگزيده در دوره نمايندگي يا رياست جمهوريشان هستند. امام (ره) در سخنراني 10 تير 1360 با انتقاد از افرادي كه خود را در رابطه با حفظ نظام اسلامي بي ارتباط مي دانند، بيان مي دارند: «اسلام به من چه ربطى دارد. مگر مى توانى بگويى: اسلام به من چه ربطى دارد؟! تو مكلفى حفظ كنى. امانت خداست و حفظش امروز به اين است كه رييس جمهورش يك رييس جمهور صحيح باشد... يك مجلس [بايد] خوب باشد و اگر وكلاى شما بعضي هايشان تخلف كردند، به آن ها تنبه بدهيد كه آقا نكن و اگر زيادتر كردند دفعه ديگر تعيين شان نكنيد؛ كسى ديگر را تعيين كنيد.»[4]

مقام معظم رهبري شركت در انتخابات را به مانند سرمايه گذاري براي نظام و كشور مي دانند و آراي تك تك افراد را مؤثر در اين سرمايه گذاري مي خوانند. ايشان در سخنراني در جمع زائران و مجاوران حضرت امام رضا (عليه السلام) 1/1/1388 مي فرمايند: «انتخابات سرمايه گذارى عظيم ملت ايران است؛ مثل اين كه شما سرمايه سنگين و عظيمى را در بانك مي گذاريد، بانك با آن كار مي كند و شما از سودش استفاده مي كنيد؛ انخابات يك چنين چيزى است. ملت ايران سرمايه گذارى عظيمى را مي كند، سپرده گذارى بزرگى را انجام مي دهد و سود آن را مي برد. آراي يكايك شما مردم سهمى است از همان سرمايه گذارى و سپرده گذارى... هرچه انتخابات پرشورتر باشد، عظمت ملت ايران بيش تر در چشم مخالفان و دشمنانش ديده خواهد شد.»

ب-2)برگزيدن افراد صالح

همان طور كه بيان شد، بُعد ديگر ضرورت حضور مردم از ديدگاه امام (ره)، برگزيدن افراد صالح ميباشد. ايشان در سخنراني 10 تير 1360 مي فرمايند: «اشخاصى پيدا مى شوند كه با گفته هاى خودشان، نوشته هاى خودشان مى خواهند شما را نگذارند وارد بشويد. آن ها مى خواهند كه اشخاصى را تعيين بكنند كه بعدها ما گرفتار بشويم. شماها بايد وارد باشيد در مسأله و با كمال جديت، اهميت بدهيد به اين مسأله و مردم را وادار كنيد.»[5]

رهبر انقلاب كنترل ورودي هاي ميدان سياست را به دست افرادي مي دانند كه معيارها را ببينند و براساس آن انتخاب نمايند: «يقيناً ورودى هاى ميدان سياست بايد كنترل شود. ميدانِ اداره كشور و مديريت كشور است؛ مگر شوخى است؟ يك كشور را مى خواهند دست يك نفر بسپرند؛ لذا بايد ورودى هاى اين ميدان كنترل شود و معلوم گردد كسى كه دارد مى آيد، كيست؛ اصلاً عُرضه اين كار را دارد يا ندارد؛ بعد، اعتقاد به اين كار دارد يا ندارد؛ بعد، اصلاً مى فهمد در كشور چه كار بايد كرد يا نه. ملاك هايى وجود دارد؛ بايد كسانى باشند كه اين ملاك ها را ببينند و بسنجند.»[6]

همه در پيشگاه خداوند متعال مسؤول مى باشند. از اين قرار، عدم دخالت ملت از مراجع و علماى بزرگ تا طبقه بازارى، كشاورز، كارگر و كارمند، همه و همه مسؤول سرنوشت كشور و اسلام مى باشند؛ چه در نسل حاضر و چه در نسل هاى آتيه؛ و چه بسا كه در بعضي مقاطع، عدم حضور و مسامحه، گناهى باشد كه در رأس گناهان كبيره است.

ب-2-1)عدم غفلت از شناخت فرد صالح

امام (ره) غفلت از شناخت افراد صالح را سبب ورود ناخواسته افراد ناشايست به امور كشور دانسته و از علما و دانشمندان جامعه خواسته اند در اين مورد مردم را راهنمايي كرده و ساكت نباشند كه در غير اين صورت مسؤوليت نتايج ناپسند را به عهده تمام خواص و عوام جامعه دانسته اند كه در آن زمان غافل بوده اند.

امام خميني (ره) خطبا، علما، دانشجويان و هم چنين بازاريان و كشاورزان را به آگاهي از فرد اصلح و اطلاع به عموم مردم فراخوانده اند و نتيجه رعايت نكردن اين مهم را انتخاب اشخاصي دانسته اند كه شهر و گاه مملكتي را به فساد مي كشانند. امام در سخنراني 12 مهر 1358 مي فرمايند: «و اگر خداى نخواسته در اين مسأله غفلت بكنيد، يا روحانيين غفلت بكنند، يا خطبا غفلت بكنند، يا فضلا غفلت بكنند، يا دانشگاهي هاى متعهد غفلت بكنند، يا بازاري ها غفلت بكنند، يا كشاورزان و كارگران غفلت بكنند و يك اشخاصى كه بر خلاف مسير ملت است، بر خلاف مسير اسلام است پيدا بشود، ممكن است كه يك شهرى را به فساد بكشد؛ و ممكن است بعد از او يك مملكتى به فساد كشيده بشود. بايد با تمام قوا با تمام قدرت غفلت نكنيد از اين معنا؛ و علماى بلاد غفلت نكنند از اين امر؛ اهل منبر غفلت نكنند؛ فضلايى كه در اطراف هستند، اهل علمى كه در اطراف هستند، دانشگاهي ها، دانشجوها، همه غفلت از اين نكنند.»[7]

رهبر انقلاب در اين رابطه به بررسي نقش اقشار دغدغه مند مي پردازند و بيان مي دارند كه گروه هاي دغدغه مند افكار خود را بين مردم گسترش دهند و در اين رابطه گفتمان سازي نمايند آن وقت خود مردم مي دانند به چه كسي رأي دهند. ايشان در همينجا معناي پذيرفته شده حزب را بيان مي دارند و مي فرمايند: «ما دو جور حزب داريم؛ يك حزب عبارت است از كانال كشى براى هدايت هاى فكرى؛ حالا چه فكرى به معناى سياسى، چه فكرى به معناى دينى و عقيدتى. اگر چنانچه كسانى اين كار را بكنند، خوب است. قصد عبارت از اين نيست كه قدرت را در دست بگيرند؛ مي خواهند جامعه را به يك سطحى از معرفت، به يك سطحى از دانايى سياسى و عقيدتى برسانند؛ اين چيز خوبى است. البته كسانى كه يك چنين توانايى اى داشته باشند، به طور طبيعى در مسابقات قدرت، در انتخابات قدرت هم آن ها صاحب رأى خواهند شد، آن ها برنده خواهند شد؛ ليكن اين هدفشان نيست. اين يك جور حزب است؛ اين مورد تأييد است. ميدان باز است؛ هر كس مي خواهد بكند، بكند.

يك جور حزب، تقليد از احزاب كنونى غربى است... به معناى باشگاه هايى براى كسب قدرت است؛ اصلاً حزب يعنى مجموعه اى براى كسب قدرت. يك گروهى با هم همراه مي شوند، از سرمايه و پول و امكانات مالىِ خودشان بهره مند مي شوند، يا از ديگران كسب مي كنند، يا بند و بست هاى سياسى مي كنند، براى اين كه به قدرت برسند. يك گروه هم رقيب اين هاست؛ كارهاى مشابه اين ها را انجام مي دهد تا آن ها را از قدرت پايين بكشد، خودش بشود جايگزين. الان احزاب در دنيا غالباً اينگونه اند.»[8]

امام (ره) كناره گيري علما از جامعه را عامل جدا شدن دولت ها از مذهب مي دانند و از علما مي خواهند مثل سابق عمل ننمايند. امام در سخنراني 27 آبان 1361 بيان مي دارند: «همان طورى كه در زمان سابق از [اين] كناره گيرى علماى مذاهب، اسباب اين شد كه ملت ما و بزرگانشان جدا شدند و هر كارى خواستند دولت ها كردند و دولت ها را به حال خود گذاشتند و هر طور سركشى خواستند كردند، چنانچه شما از صحنه بيرون برويد و علما، دانشمندان از صحنه بيرون بروند، اين اسباب اين مى شود كه باز آن مسايل سابق پيش بيايد.»[9]

ب-2-2)معيارهاي شناخت

در انديشه امام خميني (ره) و مقام معظم رهبري فردي صالح است و مي تواند امور مردم را به درستي اداره كند و اسلام را به نقطه اوج خود برساند كه متعهد و متعبد به اسلام و البته برخوردار از تخصص لازم جهت اداره امور مملكت باشد. امام (ره) نماينده اي كه طعم فقر را چشيده باشد براي اداره امور مستضعفان جامعه مناسب مي دانند و همگان را از برگزيدن صدرنشينان مرفه و زمين خوار برحذر مي دارند. نماينده مورد تأييد حضرت امام (ره) و مقام رهبري طرفدار اسلام ناب محمدي (صلي الله عليه وآله) است و نه اسلام آمريكايي.

ب-2-3)عدم انتخاب سرمايه داران، مرفهان و زمين خواران

رهبر كبير انقلاب مردم را به انتخاب كسي كه محروميت محرومان جامعه را لمس كرده و به دنبال رفاه آنان است، تشويق مي كنند. امام (ره) در وصيت نامه خود تشخيص فرد اصلح را از راه مشورت با تحصيل كرده هاي متخصص و البته متعهد و هم چنين روحانيون باتقوا و متعهد به جمهوري اسلامي ممكن مي دانند و مي فرمايند: «در تعيين رييس جمهور و وكلاي مجلس، با طبقه تحصيل كرده متعهد و روشنفكر با اطلاع از مجاري امور و غير وابسته به كشورهاي قدرتمند استثمارگر و اشتهار به تقوا و تعهد به اسلام و جمهوري اسلامي مشورت كرده و با علما و روحانيون باتقوا و متعهد به جمهوري اسلامي نيز مشورت نموده و توجه داشته باشند رييس جمهور و وكلاي مجلس از طبقه اي باشند كه محروميت و مظلوميت مستضعفان و محرومان جامعه را لمس نموده و در فكر رفاه آنان باشند، نه از سرمايه داران و زمين خواران و صدرنشنيان مرفه و غرق در لذات و شهوات كه تلخي محروميت و رنج گرسنگان و پابرهنگان را نمي توانند بفه مند.»[10]

مقام رهبري نماينده دلسوز و مؤمني كه به كانون هاي قدرت وصل نباشد را صالح مي دانند و مي فرمايند: «يك نكته هم البته انتخاب نماينده دلسوز و مؤمن و علاقه مند است... مردم بايد كسانى را انتخاب كنند كه به كانون هاى ثروت و قدرت متصل نباشند؛ كسانى باشند كه واقعاً مردم اين ها را بخواهند؛ بر طبق وجدانشان، بر طبق دينشان، بر طبق وظايف انقلابى شان عمل كنند.»[11]

ايشان در بيانات در جمع مردم استان كردستان در ميدان آزادى سنندج 22/2/1388 انتخاب مسؤول ساده زيست را مهم ترين عامل حركت مردم به سمت دوري از اشرافيت مي دانند و بيان مي دارند: «بهترين، آن كسى است كه درد كشور را بفهمد، درد مردم را بداند، با مردم يگانه و صميمى باشد، از فساد دور باشد، دنبال اشرافي گرى خودش نباشد. آفت بزرگ ما اشرافي گرى و تجمل پرستى است... اينى كه ما گفتيم امسال، سال حركت به سوى اصلاح الگوى مصرف است... يكى از اساسى ترين كارها براى اين كه ما جلوى اسراف را بگيريم اين است كه مسؤولين كشور، خودشان، كسانشان، نزديكانشان و وابستگانشان، اهل اسراف و اهل اشرافي گرى نباشند. چه طور مي توانيم اگر خودمان اهل اسراف باشيم، به مردم بگوييم اسراف نكنيد.»

حضرت امام (ره) با توجه دادن به اسلام ناب محمدي (صلي الله عليه وآله) كه در مقابل آن اسلام مرفهين و راحت طلبان قرار دارد، انتخاب فرد اصلح را از ميان مسلمين درد كشيده توصيه مي كنند و بيان مي دارند: «در هر حال، مردم با بصيرت و درايت و تحقيق كانديداها را شناسايي كرده، و به سوابق و روحيات و خصوصيات ديني- سياسي نامزدهاي انتخاباتي توجه نمايند. مردم شجاع ايران با دقت تمام به نمايندگاني رأي دهند كه متعبد به اسلام و وفادار به مردم باشند و در خدمت به آنان احساس مسؤوليت كنند و طعم تلخ فقر را چشيده باشند و در قول و عمل مدافع اسلام پابرهنگان زمين، اسلام مستضعفين، اسلام رنج ديدگان تاريخ، اسلام عارفان مبارزه جو، اسلام پاك طينتان عارف و در يك كلمه، مدافع اسلام ناب محمدي (صلي الله عليه وآله) باشند و افرادي را كه طرفدار اسلام سرمايه داري، اسلام مستكبرين، اسلام مرفهين بي درد، اسلام منافقين، اسلام راحت طلبان، اسلام فرصت طلبان و در يك كلمه، اسلام آمريكايي هستند طرد نموده و به مردم معرفي نمايند.»[12]

حضرت امام (ره) در ادامه به فلسفه وجودي مجلس كه همانا محل اجتماع نمايندگان همه مردم از اقشار مختلف است اشاره مي نمايند و مي فرمايند: «از آنجا كه مجلس خانه همه مردم و اميد مستضعفين است، در شرايط كنوني نبايد كسي انتظار داشته باشد كه حتماً نمايندگان بايد از گروه و صنف خاصي باشند»[13] امام بزرگوار به خدمت به اسلام و محرومين توجه مي دهند و بيان مي دارند: «بايد توجه داشت كه هنوز خيلي از مسايل وجود دارد كه به نفع محرومين بايد حل و فصل شود و تميز بين كساني كه در تفكر خود خدمت به اسلام و محرومان را اصل قرار داده اند، با ديگران كار مشكلي نيست.»[14]

امام (ره) در سخنراني 13 دى 1362 تأكيد مي نمايند نماينده شما بايد از هر حيث براي كشور مفيد باشد: «مقدرات كشورتان را به دست كسانى بدهيد كه براى كشور شما مفيدند از حيث سياست، از حيث اقتصاد، از حيث همه چيز.» [15]

حضرت امام (ره) اصلح را تعريف كرده و مي فرمايند: «انتخاب اصلح براى مسلمين يعنى انتخاب فردى كه تعهد به اسلام و حيثيت آن داشته باشد؛ و همه چيز را بفهمد، چون در مجلس، اسلام تنها كافى نيست، بلكه بايد مسلمانى باشد كه احتياجات مملكت را بشناسد و سياست را بفهمد و مطلع به مصالح و مفاسد كشور باشد، و ممكن است به شما و گروه شما هم مربوط نباشد. اگر اصلح را انتخاب كرديد، كارى اسلامى مى كنيد.»[16]

مقام معظم رهبري در بيانات سال1383 در جمع نمايندگان مردم در مجلس شوراي اسلامي با اشاره به سند چشم انداز بيست ساله، از آنان خواسته اند تا با شناخت سند ياد شده، به قانون گذاري بپردازند. از اين رو اين مورد مي تواند در تعيين نمايندگان آينده مورد توجه مردم قرار بگيرد. خواسته رهبر انقلاب از نمايندگان به اين قرار است: «دنبال آرمان هاى حقيقى در قالب و لباس عملى آن بگرديد. نه بايد دنبال ايده آل هايى بود كه عملى و اجرايى نيستند، نه بايد به كم قانع شد و از آن آرمان ها دور ماند. آنچه همواره بايد مورد نظر باشد، چشم انداز بيست ساله است؛ اين چشم انداز خيلى مهم است و من به شما عرض كنم؛ به شهادت افرادى كه كارشناس و متخصص اين كار هستند، اين چشم انداز كاملاً عملى است؛ يعنى به هيچ وجه در آن، بلندپروازى هاى بيهوده و بى پشتوانه وجود ندارد. درست نگاه كنيد، دقت كنيد و چشم انداز بيست ساله را بخوانيد... قانون ها بايد با سياست ها هماهنگ باشد؛ يعنى در دل سياست ها جا بگيرد و به سمت اين چشم انداز حركت كند. آن چشم انداز هم بر پايه اسلام است. بايد همه وقت و همت و شغل را مصروف همين اهداف كرد و در واقع ذوب در اين اهداف شد.»[17]

ايشان براي دهه چهارم مردم را به دو شاخص عمده عدالت و پيشرفت توجه داده اند و تحصيل هر دو را باهم مطلوب دانسته و فرموده­اند: «براي دهه چهارم... دو شاخص عمده وجود دارد كه بايد اين دو را حتماً به دست بياوريم: يكي پيشرفت است، يكي عدالت. ما مثل بعضي از كشورها و نظام هاي دنيا فقط به پيشرفت فكر نمي كنيم؛ ما پيشرفت را همراه با عدالت مي خواهيم... خيلي از كشورها هستند كه از لحاظ علمي پيشرفت كرده اند و به آمارها و شاخص هاي اقتصادي آن ها كه نگاه مي كنيم، ملاحظه مي كنيم كه مثلاً درآمد سرانه آن ها خيلي هم بالاست؛ اما مسأله مهم اين است كه اين درآمد سرانه در ميان ملت چه جور تقسيم مي شود؛ اين آن نكته اي است كه نظام هاي غيرالهي و نظام هاي رونوشت كرده از نسخه هاي استكباري، ديگر به آن توجه نمي كنند.»[18]

ب-2-4)شخص امين در حفظ ارزش ها نه خائن به نظام

حضرت امام (ره) متعهد بودن شخص و عقيده مند بودن وي به نهضت را ملاك قرار داده و مي فرمايند چنين شخصي نبايد با تمايل به شرق و غرب در سرنوشت متعالي كشور خيانت روا دارد. ايشان مي فرمايند: «اشخاص متدين، اشخاص مطلع، اشخاص متعهد، اشخاص عقيده مند به نهضت، اشخاصي كه نه مايل به طرف شرق هستند و نه مايل به طرف غرب، بلكه در صراط مستقيم انسانيت و اسلام هستند، آن ها را انتخاب كنيد. سرنوشت خودتان را به اشخاص امين بدهيد، سرنوشت خود را به افرادي كه محتمل است خيانت بكنند، ندهيد.»[19]

مقام معظم رهبري در اين رابطه، حفظ ارزش ها را مهم دانسته و بيان مي دارند: «كسانى سر كار نيايند كه دشمنان ملت ايران طمع بورزند كه به وسيله آن ها بتوانند صفوف ملت را از هم جدا كنند، مردم را از دينشان، از اصولشان، از ارزش هاى انقلابي شان دور كنند. ملت بايد آگاه باشد. اگر كسانى بر سر كار بيايند كه در مراكز گوناگون سياسى يا اقتصادى به جاى اين كه به فكر ادامه راه امام و ارزش ها و اصول ترسيم شده به وسيله امام باشند، به فكر به دست آوردن دل فلان قدرت غربى و فلان مستكبر بين المللى باشند، براى ملت ايران مصيبت خواهد بود.»[20]

رهبر معظم انقلاب توجه مسؤولين به فكر و هويت ايراني اسلامي را در خور امتياز مي دانند نه دلبستن به حرف هاي غربي را. بنابراين در جمع مردم مريوان در تاريخ 26/2/1388 مي فرمايند: «اينى كه يا مسؤولان ما، يا در دوره هاي انتخابات مثل وضع كنونى، نامزدها انتخاباتي ما براى جلب توجه ديگران حرف هاى غربى ها را تكرار كنند، اين هيچ امتيازى محسوب نمي شود. امتياز اين نيست كه ما آن چيزى را بگوييم كه غرب مى پسندد. اين ها كسانى اند كه با فكر ايرانى، فكر اسلامى، هويت اسلامى و ايرانى مخالفند.»

رهبر انقلاب هم چنين با تأكيد بر عنصر عزت مداري در مقابل غرب، مردم را از رأي دادن به عناصر خودباخته غربي برحذر مي دارند: «كسانى با رأى ملت سر كار نيايند كه در مقابل دشمنان بخواهند دست تسليم بالا ببرند و آبروى ملت ايران را ببرند. كسانى سر كار نيايند كه بخواهند با تملق گويى به غرب، به دولت هاى غربى، به دولت هاى زورگو و مستكبر، به خيال خودشان بخواهند براى خودشان موقعيتى در سطح بين المللى دست و پا كنند. اين ها براى ملت ايران ارزشى ندارد.»[21]

ب-2-5) زمان شناسي

مقام معظم رهبري در باب معيارهاي رياست جمهوري، زمان شناسي را از مهم ترين معيارها دانسته و بيان مي كنند: «رييس جمهورى انتخاب شود كه بتواند گره هاى زندگى مردم را در دوران كنونى باز كند؛ وظايف اين دوره را بشناسد و با قوت و اقتدار به آن عمل كند.»[22]

ب-2-6) انتخاب اصلح از هر گروهي كه بود

انتخاب فرد صالح از نظر امام (ره) از هر گروهي كه باشد بايد صورت بگيرد و به حزب و غيرحزب نبايد محدود گردد. امام خميني (ره) در اين زمينه بيان مي دارند: «انتخابات يك محكى هم براى خودتان است كه ببينيد آيا مى خواهيد انتخاب اصلح بكنيد براى خودتان، يا براى اسلام؟ اگر براى خودتان باشد، شيطانى است و اما اگر انتخاب اصلح براى مسلمان هاست، «كى و از كجاست» مطرح نيست، از هر گروهى باشد، حزب باشد يا غيرحزب، نه حزب اسباب اين مى شود كه غير آن فاسد و نه صددرصد حزبى بودن باعث صلاح آن هاست.»[23]

يك نكته هم البته انتخاب نماينده دلسوز و مؤمن و علاقه مند است... مردم بايد كسانى را انتخاب كنند كه به كانون هاى ثروت و قدرت متصل نباشند؛ كسانى باشند كه واقعاً مردم اين ها را بخواهند؛ بر طبق وجدانشان، بر طبق دينشان، بر طبق وظايف انقلابى شان عمل كنند.

ج)كنار نرفتن به خاطر ديدن اعوجاج

امام خميني (ره) به مردم توصيه مي نمايند؛ مردم در مقابل اعمال نادرست عده اي، از شركت در انتخابات نااميد نشوند بلكه سعي در انتخاب فرد صالح براي اصلاح امور بنمايند. امام 13 دي سال 1362 بيان مي دارند: «آن آدمى كه به واسطه اين كه مثلاً يك چيز اعوجاجى از يك نفر مى بيند يا از يك گروهى مى بيند كنار برود، اين بر خلاف مصالح اسلام عمل مى كند. اين معانى در صدر اسلام هم بوده است، در زمان ائمه ما هم بوده است... شركت كنيد در اين انتخابات و تميز بدهيد اشخاصى را كه لايق اند براى اين مقام... بر فرض اين كه من يك كار خلاف كردم اسلام كه خلاف نكرده است، شما براى اسلام كار بكنيد... شما خوب بكنيد براى اسلام تا آن بد هم به تبع شما ان شاء اللَّه خوب بشود.»[24]

د)تبليغات مسموم دشمن و مقابله با آن

حضرت امام (ره)، بيان مي دارند؛ دشمنان اسلام تبليغات ضد انتخابات مي كنند تا عدم حضور مردم را بي اعتنايي نسبت به نظام جلوه دهند. از اين رو به مردم توصيه مي كنند كه با حضور خود ياوه سرايان را رسوا نمايند. امام (ره) در اين باره مي فرمايند: «دشمنان اسلام و نهضت، در خارج و داخل، تبليغات زهرآگين خود را شروع كردند و چنين وانمود مى كنند كه مردم در اين انتخابات بى تفاوتند و به سردى و سستى گراييده اند. مى خواهند شما را متهم كنند كه از جمهورى اسلامى رو برگردانيده ايد. از شما ملت مبارز انتظار دارم كه با شركت همگانى خود ياوه سرايان را رسوا كنيد و نيز اطلاع دادند كه در اطراف دانشگاه - كه محل اقامه نماز جمعه است- گروهى براى اخلال در شركت در انتخابات به پا خاسته اند. دولت موظف است از آنان جلوگيرى كند و مردم موظفند به تبليغات آنان اعتنا نكنند.»[25]

رهبر انقلاب نيز در اين زمينه مي فرمايند: «هر انتخاباتى، خون تازه اى در رگ هاى كشور تزريق مي شود... هميشه دشمن خواسته است كه يا انتخابات نباشد يا كم رنگ باشد. در هيچ انتخاباتى ما سراغ نداريم كه قبل از انتخابات، بوق هاى تبليغاتى دشمن به كار نيفتاده باشد... براى بى رونق كردن انتخابات، بى شوق و ذوق كردن مردم به حضور در انتخابات، چه حرف هايى زده مي شود.»[26]

مقام معظم رهبري علت تلاش دشمنان براي برگزار نشدن انتخابات را اعلام نا به حق عدم مردم سالاري در ايران مي دانند و بيان مي دارند: «دشمنان ما مى خواهند اصلاً انتخابات برگزار نشود. چرا؟ براى اين كه بتوانند شاهدى بياورند كه در ايران مردم سالارى و دموكراسى نيست... بنابراين اولين خواسته هاى آن ها برگزار نشدن انتخابات است.»

هـ)انتخاب خود مردم، نه تحميل شخص يا گروهي

امام امت، مردم را داراي فكر و تدبير دانسته و هرگونه تحميل كانديدا به آنها را ناروا دانسته اند و البته مشورت را مناسب مي دانند: «همان طور كه بارها گفته ام، مردم در انتخابات آزادند و احتياج به قيم ندارند و هيچ فرد و يا گروه و دستهاي حق تحميل فرد و يا افرادي را به مردم ندارند... البته مشورت در كارها از دستورات اسلامي است و مردم با متعهدين و معتمدين خويش مشورت مي نمايند.»[27] امام (ره) انتساب كانديدايي را به ايشان نفي نموده اند و بيان مي دارند: «اينجانب بنا ندارم از كسى تأييد نمايم، چنان كه بنا ندارم كسى را رد كنم و از تمام احزاب و گروه ها و افراد مى خواهم از نسبت دادن كانديداى خود به من كه از آن استفاده تأييد و يا تعيين و يا رد شود، خوددارى كنند.»[28]

همان طور كه در گذشته اشاره شد، حضرت امام (ره) مردم را جهت تعيين اصلح به مشورت با تحصيل كرده هاي متخصص و البته متعهد و هم چنين روحانيون باتقوا و متعهد به جمهوري اسلامي فراخوانده و بيان داشته اند: «در تعيين رييس جمهور و وكلاي مجلس، با طبقه تحصيل­كرده متعهد و روشنفكر با اطلاع از مجاري امور و غيروابسته به كشورهاي قدرتمند استثمارگر و اشتهار به تقوا و تعهد به اسلام و جمهوري اسلامي مشورت كرده و با علما و روحانيون باتقوا و متعهد به جمهوري اسلامي نيز مشورت نموده [است.]»[29]

مقام معظم رهبري نيز درباره گمانه زني هايي كه از رأي ايشان مي شود، مي فرمايند: «درباره موضع رهبرى در مورد انتخابات، گمانه زنى و شايعه و اين ها هميشه بوده و خواهد بود. بنده يك رأى دارم، آن را در صندوق مى اندازم. به يك نفرى رأى خواهم داد، به هيچ كس ديگر هم نخواهم گفت كه به كى رأى بدهيد، به كى رأى ندهيد؛ اين تشخيص خود مردم است.»[30] ايشان در جاي ديگري بيان مي دارند: «بديهى است كه رهبرى از فرد خاصى حمايت نمى كند؛ از معيارها حمايت مى كند.»[31]

ز) اخلاق انتخاباتي

امام خميني (ره) به رعايت اخلاق اسلامي در رابطه با انتخابات توصيه مي نمايند و آن را مهم تر از پيروزي در انتخابات مي دانند. امام راحل معتقدند اعمال و رفتار ما و آنچه موجب سعادت و جاودانگى ما مى شود، صفاى معنويت و ثمرات خلوص بندگى است. گروه ها را به تفاهم با يك ديگر بر سر اختلافات فرا مي خوانند و از تفرقه برحذر مي دارند.

رهبر كبير انقلاب گروه هاي شركت كننده را به رعايت اخلاق اسلامي در رابطه با انتخابات توصيه مي كنند. ايشان مهم ترين امر را در باب انتخابات، حفظ خلوص عمل و صفاي معنوي گروه هاي شركت دانسته و تنها همين را موجب سعادت و جاودانگي آن ها بيان مي دارند و از ايجاد اختلافات و كدورت ها كه موجب خدشه بر اين خلوص نيت شود بر حذر مي دارند. حضرت امام (ره) در مقابل اين مهم، حصول نتيجه انتخابات را اهميت نمي دهند و بيان مي دارند: «طرفداران هر دو گروه بايد بدانند كه همه اين امور اعتبارى و زودگذر است و همه در محضر حق هستيم و آنچه در صحيفه كردار ما ماندنى است اعمال و رفتار ما و آنچه موجب سعادت و جاودانگى ما مى شود، صفاى معنويت و ثمرات خلوص بندگى است و ما هم نبايد خلوص عمل و جامعه اسلامى خودمان را به زنگار كدورت ها و اختلافات آلوده كنيم و رقابت هاى گذشته انتخاباتى هم هرگز نبايد موجبات تفرقه و جدايى را فراهم نمايد.»[32]

حضرت امام (ره) بيان هرگونه انتقادي كه موجب هتك حرمت و اختلاف شود را ناپسند و خلاف اخلاق و فرهنگ مي دانند. امام بزرگوار داشتن مقصود اسلامي را توجيهگر عمل خلاف اخلاق نمي دانند و بيان مي دارند: «از آقايان كانديداها و دوستان آنان انتظار دارم كه اخلاق اسلامى- انسانى را در تبليغ براى كانديداى خود مراعات؛ و از هر گونه انتقاد از طرف مقابل كه موجب اختلاف و هتك حرمت باشد خوددارى نمايند كه براى پيشبرد مقصود، ولو اسلامى باشد، ارتكاب خلاف اخلاق و فرهنگ، مطرود و از انگيزه هاى غيراسلامى است.»[33]

- رعايت اخلاق و قانون، در صورت رأي نياوردن

حضرت امام (ره) كانديداها را به رعايت اخلاق و قانون در همه حال توصيه مي كنند و اقدام هاي غيرقانوني و ايجاد هياهو را تنها موجب باز شدن راه خيانت كارها به كشور مي دانند: «به مجرد اين كه يكى مى خواهد وكيل بشود... و ملت او را وكيل نكردند، نبايد يك دفعه قلم ها را بردارند و بر ضد اصل انتخابات چيز بنويسند، حمله كنند به اصل انتخابات. شكايتى دارند، خوب شكايتشان را رسيدگى مى كنند. هياهو درست كردن، جز اين كه دامن زدن به اين است كه خيانت كارها راهشان باز بشود، چيز ديگرى نيست. اگر شما خدمت گزار به كشور هستيد، در مجلس يكجور خدمت مى توانيد بكنيد، در خارج از مجلس هم يكجور خدمت ديگر. مگر همه اهالى ايران توى مجلس مى روند؟»[34]

مقام معظم رهبري بعد از ذكر اولين مسأله با اهميت در امر انتخابات كه همانا ضرورت حضور مردم در انتخابات است، به مسأله دوم اشاره كرده و مي فرمايند: «مسأله دوم، قانون گرايي در انتخابات، وفادارى به قانون، احترام به رأى مردم.اين جور نباشد كه اگر چنانچه انتخابات بر طبق نظر و ميل ما انجام گرفت، اين را ما قبول داشته باشيم؛ اگر برخلاف نظر ما بود، «و إن يكن لهم الحقّ يأتوا اليه مذعنين» اگر حق را به ما دادند، آنى كه ما مي خواهيم، سر كار آمد، قانون را قبول داريم؛ اگر آنى كه ما مي خواهيم، سر كار نيامد، مي زنيم زير قانون؛ نه قانون را قبول داريم، نه رأى مردم را قبول داريم؛ اين نمي شود. فتنه 88 همين جور بود ادعا كردند كه قانون گرا هستند، بعد خب مردم به آن ها رأى ندادند، اكثريت مردم به كس ديگرى رأى دادند؛ اين ها بنا كردند دعوا راه انداختن كه چرا!... ممكن است كسى بعد از انتخابات اعتراض داشته باشد؛ خيلى خوب، اين اعتراض ايرادى ندارد؛ اما راهِ قانونى دارد.»[35]

ح) مكلف بودن همه بر اجتناب از اختلاف

امام (ره) دسته بندي هاي مختلف و ايجاد اختلاف بين آنها را توطئه اي مي دانند كه بعضاً در بين مريدان گروه ها منتشر مي شود، حال آن كه بزرگان دسته ها با هم اختلافي ندارند. ايشان در اين خصوص مي فرمايند: «اين توطئه را كه مى خواهند با اسم خطوط مختلفه، يك دسته را طرفدار يك جبهه بكنند و يك دسته را طرفدار يك جبهه بكنند و در صورتى كه خود آن ها با هم اختلاف ندارند، مريدها به اختلاف بيفتند و كم كم در همه جا همان حرف هايى كه در مشروطه بود كه در يك شهر يك دسته اهل منبر مشروطه بودند، يك دسته اهل منبر مستبد بودند و در خانه ها همين مسايل بود و در بازار همين مسايل بود، يك وقت اين طور نشود كه مردم را به جان هم بيندازند، اين براى طرفدارى از فلان شخصيت و آن براى طرفدارى از فلان شخصيت، در صورتى كه همه اش توهّم بيش تر نيست.»[36]

-حل اختلاف ها

امام (ره) حل اختلاف هاي احتمالي را با گفت وگو و تفاهم توصيه مي كنند و توجه همگان را برمي انگيزند كه اگر اين كارها براي خداست تفاهم كنيد. ايشان مي فرمايند: «اگر همه براى خدا هست، با هم تفاهم كنيد... شما در مواردى كه مى بينيد كه دارند شياطين نقشه مى كشند و توطئه مى كنند تا شما را به جان هم بيندازند، بنشينيد با هم و تفاهم كنيد و آن ها را مأيوس كنيد. امروز دارند تهيه مى بينند مخالفين شما، مخالفين جمهورى اسلامى، كه براى انتخابات ايجاد نفاق كنند و اين يك خطرى است براى كشور ما.»[37]

امام خميني (ره) كانديداها را به تبليغات آرام و به دور از تفرقه و تشتت هدايت مي نمايند و بيان مي دارند: «گروه هايى كه متعهد و معتقد به جمهورى اسلامى و خدمت گزار به اسلام هستند، در مبارزات انتخاباتى كمال آرامش را در تبليغ كانديداهاشان رعايت نمايند و نسبت به يك ديگر تفاهم و صميميت و اخوت اسلامى داشته باشند و از تفرقه و كدورت شديداً احتراز كنند كه تفرقه و تشتت، دوستان را نگران و دشمنان را كامياب مى كند و موجب تبليغات سوء مى شود.»[38]

رهبر انقلاب جلوگيري از كدورت و اختلاف را در توضيح نحوه تبليغات بيان مي كنند و مي فرمايند: «من به همه كسانى كه نامزد انتخابات رياست جمهورى هستند و طرفداران آن ها صميمانه عرض مى كنم كه فضاى كشور را فضاى دشمنى و نقار و تشنج و اختلاف نكنند. البته ملت اين طور نيستند؛ گروهى هستند كه اگر مجموع شان را بشمريم، به چند هزار نفر نمى رسند - بالاخره هر كس طرفدارانى دارد – اين ها فضاى روزنامه ها و دستگاه هاى ارتباط جمعى را متشنج مى كنند. فضا بايد دوستانه باشد؛ هر كس حرف هاى خودش را بزند و برنامه هاى خودش را بگويد و كارى را كه خودش مى تواند بكند، بيان كند؛ به ديگران چه كار دارند؟ فضا را متشنج نكنند؛ فضا را برادرانه و صميمانه بكنند.»[39]

ايشان با مخاطب قراردادن طرفداران نامزدها مي فرمايند: «كسانى كه به يك نامزد انتخاباتي علاقه مندند، مراقب باشند به خاطر علاقه به او، نامزد ديگر را تخريب نكنند؛ اين بين مردم اختلاف و نقار ايجاد مى كند.»[40]

من به همه كسانى كه نامزد انتخابات رياست جمهورى هستند و طرفداران آن ها صميمانه عرض مى كنم كه فضاى كشور را فضاى دشمنى و نقار و تشنج و اختلاف نكنند. البته ملت اين طور نيستند؛ گروهى هستند كه اگر مجموع شان را بشمريم، به چند هزار نفر نمى رسند - بالاخره هر كس طرفدارانى دارد – اين ها فضاى روزنامه ها و دستگاه هاى ارتباط جمعى را متشنج مى كنند. فضا بايد دوستانه باشد.

ط) دسيسه دشمن در مرحله بعد از انتخابات پرشور

رهبر كبير انقلاب، مردم را نسبت به احتمال دسيسه هايي كه بعد از شركت مردم در انتخابات از طرف دشمنان اسلام اتفاق مي افتد، متوجه مي سازند و بيان مي دارند: «من احتمال مى دهم كه عوامل و دست هاى ناپاكى بخواهند از رقابت هاى انتخاباتى در رسيدن به آرزوهاى خود استفاده كنند و با طرح مسايل پوچ و بى معنا دلها را از يك ديگر جدا سازند و يا با ترديد و ايجاد ذهنيت ها، صحت و سلامت انتخابات و نهايتاً مشروعيت مجلس را زير سؤال برند كه در اين شرايط همه آحاد ملت ايران و همه روحانيون و دست اندركاران كشور بايد در كنار هم و دست در دست هم به راه مقدس خود ادامه دهند.»[41] در ادامه، صاحبان قلم و تريبون را به مراقبت در گفته هاي خود دعوت مي نمايند و مي فرمايند: «و صاحبان قلم و سخن و مطبوعات نيز به طور جدّ مواظب نوشته ها و گفته هاى خود باشند.»[42]

مقام معظم رهبري در ديدار دانشجويان و اساتيد دانشگاه كرمان سال 1384 دسيسه دشمنان را در مرحله بعد از انتخابات، ادعاي تقلب مي دانند و بيان مي كنند: «دشمنان ما مى خواهند اصلاً انتخابات برگزار نشود. چرا؟ براى اين كه بتوانند شاهدى بياورند كه در ايران مردم سالارى و دموكراسى نيست... بنابراين اولين خواسته هاى آن ها برگزار نشدن انتخابات است... گام دوم اين است كه اگر نتوانستند، انتخابات را متهم كنند. خواهند گفت در انتخابات تقلب شده؛ خواهند گفت انتخابات تبعيض آميز است.»[43]

ي) قهر نكنيد ..

«هر يك از اين ها كه ببرند، براى كشور لابد خدمت خواهند كرد و اگر خدمت نكنند ملت هست و آن ها را بر كنار خواهد كرد... رياست جمهور[ى] چيزى نيست كه شما به آن اهميت بدهيد. اگر رياست جمهور خوب باشد، آن است كه خدمت به ملت مى كند و اگر بد باشد، آن است كه راه جهنم را بايد بپيمايد. خيلى در صدد اين نباشيد كه براى خاطر اين كه يكى بيش تر مى خواهد رأى ببرد، يكى كم تر مى خواهد رأى ببرد به هم بريزيد و جنگ و نزاع باشد و اسباب ناراحتى همه را فراهم كنيد... بعد از اين كه رييس جمهور تعيين شد همه اعانت كنيد از او... قهر نكنيد و رشد خودتان را نشان بدهيد به دنيا كه شما رشيد هستيد و شما مى توانيد كه يك مملكتى را با هم اداره بكنيد.»[44]

مقام معظم رهبري پايان رأي گيري را پايان بحث و مجادلات بين گروه هاي انتخاباتي مي شمردند و شخص منتخب را، مورد متابعت تمام ملت مي دانند. ايشان مي فرمايند: «اختلاف نظرهايى كه در دوران انتخابات پيش مى آيد، ممكن است كدورت هايى را بين بعضى از برادران و خواهران به وجود بياورد؛ نگذاريد اين كدورت ها باقى بماند. فرض كنيد يكى از شما دو رفيق، طرفدار يك نفر هستيد؛ ديگرى هم طرفدار يك نفر ديگر. در مقام بحث و مجادله، شما مى خواهى حرف خودت را ثابت كنى؛ او هم مى خواهد حرف خودش را ثابت كند؛ لذا ممكن است از هم كدورت پيدا كنيد. اين كدورت ها روز جمعه بايد زير خاك دفن شود و تمام گردد. كسى كه روز جمعه با انتخاب مردم برگزيده شد، او ديگر رييس جمهور همه است.»[45]

ك) هزينه هاي انتخاباتي

حضرت امام (ره) هزينه هاي انتخاباتي را در هيچ صورت قابل استخراج از اموال دولتي نمي دانند و بيان مي دارند: «اينجانب به هيچ وجه و به هيچ كس اجازه نمي دهم تا از سهم مبارك امام ـ عليه السلام ـ و يا از اموال دولت و اموال دفاتر و سازمان ها و مجامع و اموال عمومي خرج انتخابات كند.» (منبع ذكر گردد.)

رهبر انقلاب نيز بهترين و ساده ترين تبليغات را استفاده از وسايل ارتباط جمعي مي دانند و تبليغات پرهزينه را به هرصورت كه باشد منع مي­كنند: «نه خودشان تبليغات پُرخرج كنند، نه به طرفدارانشان اجازه دهند. بعضى افراد ممكن است بگويند به ما ربطى ندارد؛ اين كار پُرخرج را ديگران مى كنند. شما بگوييد نكنند. خوشبختانه آن گونه كه اطّلاع پيدا كردم، ساعت هاى فراوانى براى نامزدها وقت گذاشته اند كه از طريق تلويزيون و راديو با مردم حرف بزنند... خيلى خوب؛ اين بهترين تبليغات است. راديو و تلويزيون همه جا وجود دارد؛ چه نيازى هست كه براى تبليغات گوناگونِ رنگينى كه بعضى جاها مى كنند، پول زيادى مصرف شود كه احياناً بعضى افراد هم نتوانند خودشان آن خرج را كنند و مجبور باشند از كسانى بگيرند و خداى نكرده وام دار شوند؟»[46]

ل) رأي با قصد قربت

مقام معظم رهبري در نهايت سفارش مي كنند كه وسوسه را از خودتان دور كنيد و با نيروي عقل و تحقيقاتي كه به عمل ميآوريد، با اطمينان و اميد به قصد قربت به پاي صندوقهاي رأي برويد. ايشان مي فرمايند: «بعضى ها هستند كه خيلى وسوسه مى كنند - آيا اين، آيا آن؟ آيا اين، آيا آن؟ - آخرش هم يا مجبور مى شوند به طاق جفت و استخاره متوسل شوند و يا اصلاً از خير رأى دادن مى گذرند. نه، انسان فكر مى كند؛ به كسى مى رسد و مى گويد: خدايا! نتيجه تحقيقات من اين است.»[47] «آگاهانه بگرديد؛ برسيد؛ و به آن چه كه رسيديد و تشخيص داديد، با قصد قربت اقدام كنيد؛ با قصد قربت پاى صندوق انتخابات برويد و خداى متعال اجر خواهد داد.»[48]

نجمه مصدق

پي نوشت ها:

[1] . وصيتنامه سياسي الهي امام خميني (ره)

[2] . بيانات در اجتماع بزرگ مردم كرمانشاه، 20/7/1390

[3] . بيانات در ديدار دانشجويان بسيجى، 5/3/1384

[4] . صحيفه نور امام (ره)، ج 15، ص 18

[5] . صحيفه نور ج 15، ص 19 و 18

[6] . بيانات در ديدار دانشجويان بسيجى، 5/3/1384

[7] . صحيفه امام (ره)، ج 10، ص 220

[8] . بيانات در ديدار دانشجويان كرمانشاه، 24/7/1390

[9] . صحيفه امام (ره)، ج 17،ص 10

[10] . وصيتنامه سياسي الهي امام خميني (ره)، ص 19

[11] . بيانات در ديدار دانشجويان كرمانشاه، 24/7/1390

[12] .صحيفه امام، جلد 21، صفحات 10 و 11

[13] . همان

[14] . همان

[15] . صحيفه امام، ج 18، ص 286

[16] . صحيفه امام، ج 18، ص197

[17] . ديدار با نمايندگان هفتمين دوره مجلس شوراى اسلامى، 27/3/1383

[18] . بيانات در جمع زائران و مجاوران حضرت امام رضا(ع)، 1/1/1387

[19] . صحيفه امام، جلد 8، صفحه 385

[20] . بيانات در ديدار مردم بيجار، 28/2/1388

[21] . بيانات در ديدار مردم بيجار، 28/2/1388

[22] . بيانات در اجتماع بزرگ مردم كرمان، 11/2/84

[23] . صحيفه امام (ره)، ج 18، ص197

[24] . صحيفه امام (ره)، ج 18، ص 286

[25] . صحيفه امام (ره)، ج 9،ص 259

[26] . بيانات در اجتماع بزرگ مردم كرمانشاه، 20/7/1390

[27] . صحيفه امام (ره)، جلد 21، صفحه ي10

[28] . صحيفه امام (ره)، ج 12، ص13

[29] . وصيتنامه امام (ره)، ص19

[30] . بيانات در جمع زائران و مجاوران حضرت امام رضا (ع)، 1/1/1388

[31] . بيانات در اجتماع بزرگ مردم كرمان، 11/2/1384

[32] . صحيفه امام (ره)، ج 21، ص50

[33] . صحيفه امام (ره)، ج 12، ص 13

[34] . صحيفه امام (ره)، ج 12، ص 199

[35] . بيانات در اجتماع بزرگ مردم كرمانشاه،20/7/1390

[36] . صحيفه امام (ره)، ج 18، ص174

[37] . صحيفه امام (ره)، ج 18، ص: 173

[38] . صحيفه امام (ره)، ج 12، ص13

[39] . بيانات در ديدار خانواده هاى شهدا، 3/3/1384

[40] . بيانات در مراسم شانزدهمين سالگرد ارتحال امام خمينى (ره)، 14/3/1384

[41] . صحيفه امام (ره)، ج 21، ص50

[42] . همان

[43] . بيانات در ديدار دانشجويان و اساتيد دانشگاه كرمان سال 1384

[44] . صحيفه امام (ره)، ج 12، ص128

[45] . بيانات در ديدار اقشار مختلف مردم 25/03/1384

[46] . بيانات در خطبه هاى نماز جمعه تهران 28/2/1380

[47] . بيانات در ديدار دانشجويان بسيجى، 5/3/1384

[48] . بيانات در جمع مردم استان كردستان در ميدان آزادى سنندج 22/2/1388

نظر شما راجع به اين مقاله                           ا

شاهدی گفت به شمعی کامشب

در و دیوار ، مزین کردم

دیشب از شوق نخفتم یکدم

دوختم جامه و بر تن کردم

دو سه گوهر ز گلوبندم ریخت

بستم و باز به گردن کردم

کس ندانست چه سحر آمیزی

به پرند ، از نخ و سوزن کردم

صفحۀ کارگه ، از سوسن و گل

به خوشی چون صف گلشن کردم

تو به گرد هنر من نرسی

زانکه من بذل سرو تن کردم

شمع خندید که بس تیره شدم

تا ز تاریکیت ایمن کردم

پی پیوند ، گهر های تو بس

گهر اشک به دامن کردم

گریه ها کردم و چون ابر بهار

خدمت آن گل و سوسن کردم

خوشم از سوختن خویش از آنک

سوختم ، بزم تو روشن شد

گرچه یک روزن امید نماند

جلوه ها بر در و روزن کردم

تا فروزنده شود زیب و زرت

جان ز روی و دل از آهن کردم

خرمن عمر من ار سوخته شد

حاصل شوق تو خرمن کردم

کارهائیکه شمردی بر من

تو نکردی ، همه را من کردم

شيعيان! مديون خون کيستيد؟
زنده از رقص جنون کيستيد؟
کيست تا اسلام را ياري کند؟
حکم حق را در زمين جاري کند؟
شيعيان فرهنگ عاشورا چه شد؟
پرچم خون رنگ عاشورا چه شد؟
کيست تا پرچم به دوش خون کشد؟
شيعه را از خواب خوش بيرون کشد؟
گفت مولاکل ارض کربلا
شيعه يعني غربت و رنج و بلا
کربلاغوغاست ساز و برگ کو؟
ظهر عاشوراست شور مرگ کو؟
ظهر عاشورا “فاين تذهبون”؟
“لم تقولان، مالاتفعلون”؟

چراغی را که ایزد برفروزد    هر آنکس پف کند، ذاتش بسوزد

اهانت به کلام الله مجید که قلب تمام جهان اسلام و مسلمین جهان، از جمله مردم مسلمان کشورمان را بدرد آورد را به پیشگاه یگانه منجی عالم بشریت تسلیت عرض نموده  و نفرت و انزجار قلبی خویش را از بانیان این دسیسه اعلام می داریم.

مقام معظم رهبری:

امسال سال همت مضاعف

کار مضاعف

خداوند متعال مي فرمايد:

اگر كساني كه از من روگردان هستند بدانند كه من چگونه مشتاقانه در انتظار بازگشت و توبه ي آنها هستم هر آينه از شوق به من مرگ را به آغوش مي كشيدند و بند هاي بدنشان از هم گسيخته ميشد!

شنيدم من حديثى آسمانى

ز ابن فهد حلى پر معانى

 كه زهرا در دم راز و نيازش

برفتى چون به معراج نمازش

 شد آن سان حال آن حق را عصاره

نفس‏هايش فتادى در شماره

 جهان بر روح او حقا قفس بود

تجلى خدا در هر نفس بود

 ز بصرى جاى ديگر اين شنيدم

كه من عابدتر از زهرا نديم

 زبس در طاعت آن ام الكرم بود

دو پاى نازينش پر ورم بود

 گرفتم يك نتيجه زين دو مطلب

كه در اوج بلايا ام زينب

 همان روزى كه آتش شعله افروخت

همان روزى كه باب اللَّه مى‏سوخت

 ادا مى‏كرد در دهليز آن در

نماز عشق، آن هم عشق  حيدر

 نفس‏هايش شمار افتاده بود او

 چوگل در رهگذار افتاده بود او

 نماز عشق زهرا ديدنى بود

مصلّى و مصلّى ديدنى بود

 على محو نماز ساده او

نمى‏از خون دل سجاده او

 نماز عشق را نورى جلى بود

تمام نيت او يا على بود

 چو او در پشت در تكبير مى‏زد

 عدو با قبضه شمشير مى‏زد

 عجب ذكرى عجب خونين سجودى

شرار و بوستان، ياس و كبودى

 قنوتى بر ولايت متهم داشت

سبب اين بود بازويش ورم داشت

 شنو از خون و دود و  شعله تسبيح

كند دشمن خودش اين گونه تصريح:

 به بيت فاطميان چون رسيدم

به جز بغض على ديگر نديدم

 دلم لبريز از ناحق خود بود

درون من به‏پا بدر و اُحد بود

 شنيدم تا زدم بر درب بسته

صداى استخوانهاى شكسته

} -  از شاعر اهل‏بيت حاج سيد محمد مير هاشمى.  {

منبع: سایت فاطمیه

شهدا و دفاع مقدس

به مناسبت سالروز شهید سید مرتضی آوینی

ای حجت خدا ما عاشقان لقاء‌الله هستیم و آماده‌ایم تا خون خویش را در راه شما كه راه حق است نثار كنیم ما نیز فردا همراه شما راهی كربلا خواهیم شد». طلیعه‌داران خورشید باز هم دل به خطر سپردند آنجا كه نام حسین بن علی (ع) است دیگر نام و نشانی از دنیا و ترس از مرگ نمی‌بینی، چشمانت را بگشا هنوز مردان قدر قدرت عاشق هستند، كه ركاب امام عصر (عج) خویش را خالی نگذارند. همیشه حق پیروز است و ظلم در جهالت محض با خود می‌پندارد پیروز میدان است. كاش آنان برای لحظه‌ای بر مرداب بر جا مانده از دارالاماره كوفه می‌نگریستند آنجا جایگاه حكام بود.
عاشورا هنوز نگذشته است و كاروان كربلا هنوز در راه است و اگر تو را هوس كرب و بلاست                                                                                                           شهید آوینی